| |
Te zuiders
Al te dikwijls hoor je tegenstanders erop wijzen dat Italiaanse wijnen verbrand zijn door te veel zon.
"Ze liggen te mediterraan om fijne wijn te kunnen produceren", hoor je dan. Maar wie de Europese landkaart erbij durft
te nemen, merkt algauw dat Italië voor de helft náást Frankrijk ligt en niet eronder! Als je op de Frans-Spaanse grens
staat, ben je nog maar net ter hoogte van Rome!
Een andere factor waar onwetenden geen rekening mee houden, zijn de hoogteverschillen in Italië. Dankzij de Apennijnen,
die als een ruggenwervel van noord naar zuid tot aan Sicilië lopen, kent Italië over de hele laars een immense veelheid
aan microklimaten. Naargelang hun hoogteligging op de flanken van de bergen evenaren zij lokale klimaatsituaties die te
vergelijken zijn met het noorden van Europa. Zogenoemde hot-climatewijnen vind je in Italië dus nauwelijks.
En als er al heel rijp fruit geoogst wordt, dan zorgt een natuurlijke zuurtegraad voor de nodige balans. Trouwens, heel wat
druivenrassen in Italië zijn late rijpers, die warme herfsttemperaturen broodnodig hebben om het fruit rijp te krijgen.
Te ingewikkeld
Toegegeven, wegwijs raken in Italiaanse wijnen lijkt op het eerste gezicht verduiveld ingewikkeld!
De taal is daar ongetwijfeld mee schuldig aan. Als je een heldere inleiding hebt gekregen, vind je er al snel een
opvallende logica in.
Een kleine inspanning om de terroir van het land van dichterbij te bekijken helpt al snel de eerste obstakels uit de
weg te ruimen. Eens je inzicht krijgt in de ligging van de twintig streken én je een beeld weet te vormen van de
belangrijkste druivenrassen, klaart de wijnhemel snel een stuk op! In de meeste gevallen vertelt het etiket de rest.
Te ouderwets
Of Italiaanse wijnen ouderwets aandoen, dat ligt aan de keuze. Er bestaan in Italië drie richtingen
in het maken van wijn... Of nee, vier eigenlijk.
De bottestijl zijn de wijnen die volgens oude tradities op grote oude foeders gemaakt worden. Zij behoren tot de
meest historische versies en houden vast aan deze traditie.
De anti-bottestijl zijn wijnen die zonder contact met hout zijn gemaakt of opgevoed. Zij worden in afzondering van
zuurstof op inox cuves gemaakt, met de bedoeling het initiële fruit tot in de fles te bewaren.
De barriquewijnen zijn gemaakt door modernisten die sinds de jaren 1980 nieuwe trends en stijlen lanceren, als antwoord
op de toenemende concurrentie uit de nieuwe wereld.
Een vierde richting is de biologische, zeg maar biodynamische trend. Deze wijnen worden gemaakt met volle respect
voor de natuur en het heelal. Op vele plaatsen in Italië zijn wijnmakers deze weg ingeslagen, als antwoord op de
mondialisering van smaken en stijlen.
Deze laatste groep wordt gelukkig steeds belangrijker. Zij zal in de toekomst als historisch patrimonium gezien
worden, extreem duidend voor druivenrassen en de lokale expressie van streken en wijnstijlen.
Te goedkoop
Met té goedkoop bedoelen critici veeleer de stijl dan de prijs. Verwezen wordt dan meestal naar de
tweeliterflessen en de rieten mandflessen die tot voor twintig jaar de supermarkten vulden. Vandaag zijn ze vervangen
door creatieve speelse wijnen die het karakter hebben van de alledaagse drinkwijn, soepel en gul.
Zowel chianti als soave en bardolino hebben vandaag veeleer een hoogstaande kwaliteitsvolle bekendheid, die niets meer
te zien heeft met het goedkope imago van vroeger.
Te duur
Wie Italiaanse wijnen te duur vindt, is duidelijk niet meer met de tijd mee, tenzij hij boven zijn stand
probeert te leven. Natuurlijk bestaan er zoals in elk land ook in Italië mythische wijnen die zowel qua kwaliteit als
qua prijs tot de verbeelding spreken.
Het zijn ofwel historische iconen ofwel eigentijdse cultwijnen die nieuwe trends zetten.
Italië heeft al geruime tijd duidelijk begrepen dat zijn veelheid aan originele druivenrassen en wijnstijlen de voedingsbodem
voor visionaire wijnen zijn. Daarmee kunnen ze ten strijde trekken tegen de mondialisering en banalisering van de
wereldwijnsmaak.
De wijnliefhebber van vandaag is op zoek naar originaliteit en daar is Italië ongelooflijk rijk aan. Zowel de grote
als familiale bedrijven, vooral uit het zuiden en op de eilanden, zijn druk bezig om een passend antwoord te bieden,
binnen een aantrekkelijke prijs-kwaliteitverhouding.
Te hard
Heel wat Italiaanse druivenrassen zijn late rijpers, wat het voor de druiventeler klimatologisch niet
altijd gemakkelijk maakt om de druiven rijp te krijgen. Sangiovese en nebbiolo bijvoorbeeld staan erom bekend dat zij
vaak strenge, harde wijnen leveren. Maar ook deze kritiek ebt nu langzaam weg, want betere kennis van de druivenrassen en uitmuntende keldertechnologie
zorgen er vandaag voor dat de grillen van karaktervolle druiven omgebouwd worden tot elegante verfijning.
Vergeten we
niet dat Italië een veel koeler wijnland is dan de mensen veelal denken. Het is sterk onderhevig aan de grillen van het
klimaat, waardoor de wijnen naargelang de jaargang in karakter sterk kunnen verschillen.
Dat is meer een voordeel dan een nadeel, als je niet van eenheidsworst houdt.
Te moeilijk
De eerste stap naar appreciatie van Italiaanse wijnen is afstand leren doen van het bekende. Als je
Italiaanse wijnen wil leren kennen door ze constant te vergelijken met druiven en streken die je al goed kent, dan ben
je verkeerd bezig.
Italiaanse wijnen zijn niet te vergelijken, tenzij je kiest voor internationale druivenrassen. En dan nog...
Italianen weten de wijnen altijd een 'decadente' schwung mee te geven, waardoor ze anders zijn dan alle andere
nationaliteiten.
Pas wanneer je je geest en zintuigen volledig vrijlaat, kan je Italiaanse wijnen genieten zoals het hoort. Dan
verandert het woord 'moeilijk' in weelderig, complex, breed en diepgaand. Een heel nieuwe wereld aan aroma's en
smaken kondigt zich aan. Welkom!
Te veel
Italië is inderdaad een van de drie landen met de grootste wijngaard ter wereld. Qua oppervlakte
staat Italië momenteel op nummer drie, na Spanje en Frankrijk, met iets meer dan 800.000 hectare beplante wijngaard.
Kwantitatief komt Italië net na Frankrijk met een jaarlijkse productie van 50 miljoen hectoliter. Maar Italianen staan
op nummer één wat de consumptie betreft. Op hun eentje consumeren ze 16% van de wereldproductie!
Te anders
Dát is nu net het mooiste compliment dat de Italiaanse wijnbouwers kunnen krijgen, anders zijn dan
de anderen! De wereld produceert zoveel eenheidsworst, sorry -wijn, dat het een welkome ervaring is om eens iets
ánders in het wijnglas te ontdekken.
En precies daar is Italië, met zijn honderden druivenrassen en soms zelfs bizar aandoende wijnstijlen en dito wijnnamen,
ongelooflijk sterk in! Wie moeite doet om de Italiaanse wijn te ontdekken, staat ongetwijfeld een ander avontuur te
wachten dan alles wat hij al meegemaakt heeft.
Te decadent
Speciaal daarom deze website, om je zonodig te helpen klaar te zien in de overdreven zucht naar
voldoening die Italië te bieden heeft. Achter dit decadente scherm zit immers een heldere logica. Maar je moet bijna
Italiaans bloed in de aderen hebben om er de helderheid van te zien.
Tenzij... tenzij je de Italiaanse wijn de kans geeft om langzaam in je bloed door te sijpelen.
|
|
