Bij wijndegustaties waar inheemse Italiaanse druivenrassen op het voortoneel staan merken we wel vaker wenkbrauwgefrons op bij meerdere proevers. Ook de Catarratto - let op de juiste schrijfwijze - blijkt een eerder onbekend ras te zijn voor velen. Toch staat deze druif op nummer twee in de lijst van meest aangeplante druivenrassen van Italië en worden er de laatste jaren swingende en frisse wijnen van gemaakt.

Dit wit druivenras heeft eigenlijk twee subvariëteiten: Catarratto Bianco Comune en Catarratto Bianco Lucido. Deze laatste dient ondanks de iets betere kwaliteit helaas terrein prijs te geven ten voordele van de eerste. Eigenlijk kan gerust gesteld worden dat Catarratto een zuiver Siciliaans ras is want het is zo goed als enkel op dit eiland dat de druif staat aangeplant en dan nog voornamelijk in het uiterste westen van het eiland (in de provincie Trapani). Weliswaar staan er de laatste jaren ook enkele honderden hectaren aangeplant in Californië.

Officieel gezien zijn er verschillende DOC's waarbinnen Catarratto toegelaten is, maar hoofdzakelijk zijn er twee die echt noemenswaardig zijn voor deze druif: DOC Alcamo in het westen en DOC Etna in het oosten.

In het verleden werd Catarratto voornamelijk gebruikt voor de productie van Marsala, de versterkte wijn uit de gelijknamige regio die zowel droog, semi-secco of zoet kan zijn. Catarratto is inderdaad steeds gegeerd geweest omwille van zijn meer dan behoorlijke productiviteit die steevast hoger ligt dan de twee andere typisch Siciliaanse witte druivenrassen, Inzolia en Grillo.

Tegenwoordig is er echter een overproductie van Catarratto en wordt een deel van de productie op last van Europa gedistilleerd of verwerkt tot druivenconcentraat. Met dit laatste kunnen wijnen worden opgekrikt aangezien chaptalisatie (het kunstmatig aansuikeren) in heel Italië verboden is.

De laatste jaren zijn er nochtans heel mooie, frisse wijnen verschenen met Catarratto hetzij als blenddruif hetzij als cépagewijn. De twee cépagewijnen van Calatrasi (de Terrale-versie enerzijds en de Terre di Ginestra-versie anderzijds) zijn hier goede moderne voorbeelden van.

Deze wijnen zijn representatief voor de kenmerkende aroma's van dit ras. Als de opbrengst van deze druif strikt in de hand wordt gehouden geeft ze prachtige toetsen van rijpe witte perzik, citrus, nectarine en florale impressies, de zuren eerder aan de lage kant, met ten slotte vaak een licht kruidig bittertje in de finale.

Eerder zelden krijgt de druif een verblijf op eikenhouten vaten mee en als het al zo is, dan vaak slechts kortstondig (circa 3 maanden).

Dit druivenras brengt echte plezierwijnen voort die bovendien doorgaans niet bijster veel hoeven te kosten. Een geschikte zomerse aperitiefwijn dus!