De witte wijnwereld is de laatste tientallen jaren vooral gedomineerd door de alombekende Sauvignon en de nog meer verspreide Chardonnay. Hierdoor worden vele andere witte rassen door menig wijndrinker qua geur en smaak afgetoetst aan dit duo. Toch zijn er - gelukkig maar - nog druivenrassen die een volledig eigen smaakprofiel hebben en met geen van beiden echt vergeleken kunnen worden. De Italiaanse witte Arneis is zo een mooie variëteit die omwille van haar eigen bijzondere kenmerken geroemd kan worden.

De biotoop van Arneis bevindt zich in Noord-Italië en meer bepaald in Piëmonte. Daarbuiten zal je deze druif nergens in Italië aantreffen. Oorspronkelijk komt ze uit de vrij kleine Roero-regio, links onder de stad Asti. Tegenwoordig komen de meeste wijnen nog steeds uit Roero hoewel Arneis nu in de hele (grotere) Langhe-regio kan voorkomen. Allicht omwille van de geografische oorsprong noemt men deze druif wel eens Nebbiolo Bianco of Barolo Bianco. Het feit dat Arneis vroeger wel eens gebruikt werd om de soms stugge tannines van de Nebbiolo (de blauwe ruggegraat van de Barolowijnen) te verzachten zal daar uiteraard ook niet vreemd aan zijn. Binnen de Roero-appellatie (in 2006 overigens gepromoveerd tot DOCG) dient een witte wijn van 100 % Arneis gemaakt te zijn.

Hoewel Arneis dezer dagen behoorlijk aangeplant staat (in 2006 werd er nog 600 hectare wijngaard geteld) is het ooit anders geweest. In de jaren '70 was Arneis bijna verdwenen. Slechts twee wijnhuizen (Vietti en Bruno Giacosa) deden de moeite om er wijn van te bottelen. Nochtans is het een druivenras met behoorlijk wat geschiedenis. De oudste vermelding van het ras dateert reeds van het einde van de 19e eeuw!

Voor de wijnbouwers is het een redelijk moeilijk ras dat laag renderend is en vrij vroeg rijpt (meestal al plukklaar in de tweede helft van september). Van nature uit heeft Arneis nochtans eerder een lage zuurtegraad, maar de moderne wijnmakers kunnen dit euvel tegenwoordig goed opvangen.

Verwacht van Arneis nooit diepgeel gekleurde wijnen. Qua kleur variëren de wijnen van bijna transparant waterachtig tot hoogstens mediumgevuld lichtgeel. Smaaktechnisch geeft de geur al vaak aan wat in de mond te verwachten valt: delicate aroma's van zacht fris fruit (citrus, appel, peer en perzik) gecombineerd met wat floraals en in de betere gevallen ook wat kruidigs (toetsen van anijs of munt zijn zeker niet vreemd). Ook hebben de betere exemplaren een frisse mineraliteit die de smaak heel boeiend maakt.

Uiteraard, net omdat Arneis eerder een delicate knisperend frisse smaak heeft en al geen uitbundige aciditeit, wordt er slechts zelden gebruikt gemaakt van eiklagering. Opvoeding op roestvrijstalen vaten met wat schilweking gaat deze druif veel beter af. Natuurlijk heb je hiermee dan ook geen druivenras dat bedoeld is om te verouderen: ontkurken (of ontschroeven!) binnen de twee jaar na commercialisatie is aanbevolen!

Er worden - weliswaar op beperkte schaal - ook schuimwijnen van gemaakt.

Wie met een mooi voorbeeld van de frisse Arneis kennis wil maken zal veel plezier beleven aan de Blange' Arneis van het domein Ceretto. Het zeer licht parelend gevoel van deze wijn versterkt de frisse indruk bovendien!